[słoniu]
Raz nie bo niełatwym torem życia wciąż krocze
Jak po śladach na piasku, który wciąż wieje w oczy
W proroczym śnie, gdzie nie wszystko sie iści
A kolejny wymarły gatunek optymiści
Przelane myśli, jak przelane potu morze
Skrapiające trud perspektyw w dobrym kolorze
To wiara w sens pobudek siódma rano ta
I nadzieja w sercu do siódmej nastepnego dnia
Niepoprawny na drugie tak przez życie ochrzczony
Przez nieprzystosowanie jak dar z dumą noszony
I nierzadko pietnowany przez reszte społeczności
Podcinającej skrzydła ambitnej odmienności
Szarości smug co przesłania im oczy
Gdy z wygasłym wzorkiem chłopak na krawedzi kroczy
I w zmowie milczenia gdy potrzebne jedno słowowo
Wzniecające do życia, płomien w sercu na nowo
Po raz trzeci nie bo ja nigdy nie przestane
Być takim jakim jestem i brnąć w nieznane
Zawiłym torem kreślonym dłoniom przeszłości
Na białej karcie dwóch stron osobowości
Prawdziwego oblicza dzien za dniem tego miasta
Ludzi i losu co profitem nie szasta
Gdy poziom nerwów wzrasta jak zmrok zapada
Trzyrazynie siedem sprawdź to łez brygada
[Stopczyk]
Trzyrazynie, nie z nami te numery bruner
Nie do sprzedania za fortune
Obetnij w krzywym zwierciadle odbicie
Widzisz portfel, skrycie płaczesz nad całym życiem
Ja mam konkret, bo jestem szcześliwy
A co by było gdyby, nie wiem
Nie poprawny i kawał skurwysyna tak jak Siwy
Ale sam znam siebie, Stopa trzynasty z parszywych
I ostatni sprawiedliwy na pohybel kosmopolitom
Jak Dagome nie dam sie zatrzymaa
słowa bronie do ostatniej krwi, oni mówią "Stopek wariacie"
I wielu drwi ale mam swoich na poparcie
Ze słoniem ramie w ramie bo ja o nim jak o bracie
Choa od dzieciaka wychowani w innej chacie
A Stopczyk niedościgniony w jednym temacie
Jak skrecia batona na czas, sprawdź sie
Niepoprawny i tak nie ugrzecznicie mnie
Nie widzialny to sztuka jak kamuflować sie
Nie do sprzedania bo nikt nie kupi mnie
Trzyrazynie no to nara nie
[Tektyw]
Nieśmiertelny, z tym moge sie zgodzia
Dusza w muzyce, czuje wiec pisze
Uwieziony we własnym ciele jakiś czas w życiorysie
Stoje na czele tego co mnie otacza
Wyczuwam presje ka?dego słuchacza
Co robie wieczne bedzie grać w odtwarzaczach
Bez przerwy dlatego Tektyw czuje sie nieśmiertelny
Trzryrazynie Tektyw-ken niewidzialny
Dla tych co widzą mnie takim jakim być nie chce
Myśle wiec jestem nie ma mnie dla tych i nigdy nie bedzie
słyszea znaczy widziea tą kwestie Tektyw-ken
Jebać reszte pacjentów co 1le mi życzą
Sztuka miejski kamufla? nie widzą obraz czarny
Dlatego Tektyw czuje sie niewidzialny
Lecz odsłania kawałek, który nie wszyscy słyszą
Nie do sprzedania razy tyisąc, sto, żadne kwoty
Nie zamienią słów bo co brak ci floty
Nie, tylko to są te rzeczy gdzie nie liczą sie banknoty
I nie bede tanczyć nie jak mi zagrają
Bede grać a zatanczą ci którzy słuchają
Trzyrazynie chłopaki nigdy sie nie sprzedają
Ale znają to coś co uwa?asz za słabość
Ty, to łzy, tylko zazdrość
|
