Wraz z tysiącem innych statków wypłynełaś w niewiadomym Ci kierunku,
Wiatr pchną twe marzenia w wielki żagiel zapomnienia,
Byłaś ciągle zagubiona w rozpedzonym szarym świecie,
Teraz płyniesz swoim statkiem oszukując czas i życie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubiąc życie. Aaaaaaaaa.....
I posyłasz ciche prośby na niewinnych płatkach ró?y,
no i czekasz na odpowied1, która nigdy nie nadchodzi,
wiec porzucasz swe marzenia tak jak zbedny życia balast,
płynąc dalej swoim statkiem oszukując czas i życie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubiąc życie.
|
