Pewnego dnia o świcie spadły samochody z nieba
śpiąc jeszcze wsiadłem do jednego z nich i odjechałem
Był chłodny, pachniał aniołami
To sie zdarzyło w czerwcu, lub komuś innemu
I przez zdumione ulice jechałem i śniłem
Miasto było złudzeniem, w oknach żywych witryn
Ciała świeciły lunatyczne dziewczyn
Zresztą być może były to moje westchnienia
A obok samochodu srebrnie biegły cisze
Ÿe słychać było czysty metal i konwalie
Za horyzontem sennie kiełkowało dzisiaj
A ja jechałem dalej i ciągle dalej
świt sie powoli zaczął zmieniać w moją przyszłość
I pewność e za zakretem drogi, po wielu zdarzeniach
Spotkałem dawno temu siebie albo jeszcze spotkam
Doświadczonego o wszystko co mi sie nie zdarzy
A mój samochód srebrnie powłóczysty
Był już tak jasny e sie w ped przemienił
A wszystkie rzeczy takie były czyste
Jakby im nagle odebrał ktoś ziemie
|
